مىكنند ، ابن زياد نيز چنين كرد . ولى مسلم نيز همانند تمامى مصلحان بر ارزشهاى حق و آزادى و حقوق انسان تاكيد نمود و به وى گفت : هرگز من به اين منظور اينجا نيامده‌ام ولى اهالى كوفه معتقدند كه پدر تو صالحان امت را كشته و خون آنان را ريخته است ، و با شيوه‌هاى حكمرانان كسرى و قيصر با آنان رفتار نموده است ، لذا بسوى آنان آمدم تا عدل را گسترانده و مردم رابه كتاب خدا دعوت نمايم . طاغوت زمان ، قدرت استدلال مسلم را به خوبى مىدانست و زمانيكه توسط مزدوران دستگير گرديد ، به او اتهام ناروا زد تا شخصيت او را زير سؤال برد و آن عالم مجاهد رامتهم نمايد ، لذا خطاب به مسلم گفت : اى فاسق ، با كتاب خدا چه رابطه‌اى دارى ؟ چگونه تو در شهر مرتكب شراب‌خوارى شده‌اى ؟ ! ولى مسلم بن عقيل عليه السلام با استدلال قوى اتهام وارده را از خود رد كرد ، و به ابن زياد پاسخ گفت : تو دروغگويى بيش نيستى ، تو با ريختن خون مسلمانان بىگناه كه بزرگترين گناه است معصيت بزرگى را مرتكب مىشوى و چنين كسى از نوشيدن شراب بيمناك نخواهد بود ، و افزود : آيا من شراب خوارم ؟ به خدا سوگند كه پروردگار عالم مىداند كه تو راستگو نيستى و بدون علم اين اتهام را وارد